Η ΙΣΤΟΡIΑ ΤΟΥ SHORINJI RYU

Οι ρίζες του καράτε

Η πολεμική τέχνη του καράτε “γεννήθηκε” στην Οκινάβα (Okinawa), μία από τις νήσους του συμπλέγματος Ρίουκιου (Ryukyu) που ανήκουν στην Ιαπωνία και βρίσκονται νοτίως από αυτήν.

Στην περιοχή είχε αναπτυχθεί ένας τρόπος μάχης που ονομαζόταν “Te” (στα οκιναβέζικα Ti, που σημαίνει χέρι). Καθώς η Οκινάβα βρίσκεται εξίσου κοντά στην Κίνα, διάφοροι δάσκαλοι της εποχής την επισκέπτονταν και εντρυφούσαν στις κινέζικες πολεμικές τέχνες. Έτσι, από τον συνδιασμό του κινέζικου Kenpo και του ιαπωνικού Jujutsu δημιουργήθηκε το Te, στην πορεία Kara-te (άδειο χέρι).

Οι τρεις βασικές περιοχές της Οκινάβα στις οποίες αναπτύχθηκε το Καράτε ήταν το Σούρι (Shuri), το Νάχα (Naha) και το Τομάρι (Tomari). Καθώς όμως οι τεχνικές διέφεραν σε ορισμένα σημεία, αναπτύχθηκαν σταδιακά τα τρία πρώτα στυλ: το Shuri-Te, το Naha-Te και το Tomari-Te.

Όπως είναι φυσικό, η διαφοροποίηση συνεχίστηκε και εντάθηκε στην πορεία. Άλλωστε, το καράτε είναι μια τέχνη που “κληροδοτείται” από δάσκαλο σε μαθητή, με αποτέλεσμα στην πορεία ο καθένας να δημιουργεί τη δική του άποψη και να προσθέτει μια ιδιαίτερη “πινελιά” στο στυλ του. Έτσι, έχουμε την ύπαρξη πολλών στυλ, αναλόγως με την περιοχή προέλευσης και τους δασκάλους. Για παράδειγμα, από το Shuri προέρχονται τα Shorinji Ryu, Okinawa Shorin Ryu, Kobayashi Ryu, Shobayashi Ryu, Matsubayashi Ryu, Shotokan, κλπ. Από δε το Naha, το Goju Ryu.

Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να διαφέρουν στο στυλ αλλά έχουν όλα κοινό δρόμο – και όλα μαζί, αποτελούν το καράτε.

Η γέννηση και εξέλιξη του σύγχρονου καράτε

Sakukawa Tode Kanga (1733-1815 / 1762-1843)

Sakukawa Tode Kanga

Το καράτε στην μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα, ξεκινάει από τον Σακουκάβα “Tode” Κάνγκα (1733-1815 / 1762-1843). Έναν δάσκαλο από τους πρώτους οι οποίοι ανέπτυξαν το Te σε συνδιασμό με τις γνώσεις που πήραν από τους Κινέζους – εξάλλου, το υποκοριστικό του Tode σημαίνει Κινέζικο Χέρι (Chinese Hand). Το στυλ του ονομαζόταν Shorinji Ryu. Shorinji στα κινέζικα σημαίνει ο Ναός των Σαολίν και αυτό δείχνει ότι το στυλ που ανέπτυξε είχε τις ρίζες του εκεί.

Sokon Bushi Matsumura (1733-1815 / 1762-1843)

Sokon Bushi Matsumura

Ένας από τους πιο σημαντικούς του μαθητές, ο οποίος μαζί του θεωρούνται οι πατέρες του καράτε είναι ο Σοκόν “Bushi” Ματσουμούρα (1809-1899). Ο Ματσουμούρα πρόλαβε τον Σακουκάβα σε μεγάλη ηλικία (78) και αυτός του παρέδωσε το Menkyo-kaiden. Πρόκειται για μια πιστοποίηση της πλήρης ικανότητας σε κάποια τέχνη, που συνήθως δίνεται στον πιο ικανό και κατάλληλο μαθητή για να μεταφέρει την τέχνη του δασκάλου του.

Βεβαίως, εκείνη την εποχή το καράτε δεν ήταν τόσο συστηματοποιημένο όσο το γνωρίζουμε σήμερα. Γενικότερα ήταν γνωστό ως Kara-te ή To-de. Ο Ματσουμούρα, ωστόσο, ονόμασε το δικό του στυλ Shorin Ryu. Ο ίδιος και ο Σακουκάβα κατάγονταν από το Σούρι – έτσι, στην αρχή το στυλ τους μπορεί να αποκαλέστηκε Shuri Te, αλλά στη συνέχεια άλλαξε σε Shorin Ryu.

Itosu Anko

Itosu Anko

Από τους πιο σημαντικούς μαθητές του Ματσουμούρα ήταν ο Ιτόσου Άνκο (1831-1915), ο οποίος για πολλούς θεωρείται ο πατέρας του σύγχρονου καράτε. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το καράτε στα σχολεία της Οκινάβα και είναι ο δημιουργός των Pinan (Κάτα). Σε αυτόν έχουν τις ρίζες τους οι πιο μεγάλοι δασκάλοι του σύγχρονου καράτε, όπως οι Γιάμπου Κέντσου, Τογιάμα Κάνκεν, Γκισίν Φουνακόσι, Κιάν Τσοτόκου, Τσιμπάνα Τσόσιν, Τσόκι Μοτόμπου, Τσόμο Τσανασίρο και Κένβα Μαμπούνι.

Yabu Kentsu

Yabu Kentsu

Ο Γιάμπου Κέντσου (1866-1937) ήταν γεννημένος στο Σούρι και διδάχτηκε την τέχνη του Shorin Ryu από τον Σοκόν Ματσουμούρα. Ο Ιτόσου Άνκο ήταν ο κύριος μαθητής του Ματσουμούρα και σε πολλά μαθήματα του Γιάμπου ήταν μαζί του – έτσι, θεωρείται ότι κι αυτός ήταν δάσκαλος του. O Γιάμπου ήταν γνωστός για την μεγάλη του δύναμη και τις εξαιρετικές τεχνικές του και γρήγορα ανέβηκε στην ιεραρχία και βρέθηκε δεύτερος κάτω από τον Ιτόσου.

Ο Γιάμπου ανήκε στον Ιαπωνικό στρατό και πολέμησε στον Σινο-ιαπωνικό πόλεμο. Στην Κίνα του απονεμήθηκε ο βαθμός του υπολοχαγού, που θεωρούνταν σπουδαίος εκείνη την εποχή. Στο πεδίο της μάχης o Γιάμπου τελειοποίησε το στυλ του, που ήταν θανατηφόρο και αποτελεσματικό. Όταν δε επέστρεψε στην Οκινάβα μετά τον πόλεμο, ο κόσμος τον αποκαλούσαι με το ψευδώνυμο “Ο Λοχίας”, το οποίο τον ακολούθησε μέχρι τον θάνατο του.

Πολύ γνωστή είναι η μάχη του με το τότε ανερχόμενο αστέρι, Μοτόμπου Τσόκι. Η φήμη του είχε εξαπλωθεί τόσο ώστε ο κόσμος τον θεωρούσε ίσο ή και καλύτερο από τον Γιάμπου. Έτσι, κανονίστηκε μια μάχη (shiai) μεταξύ τους, που διεξήχθη στο παλάτι του Μοτόμπου. Εκεί, μετά από σκληρή μάχη που διήρκεσε περίπου 20 λεπτά, ο Γιάμπου αναδείχθηκε νικητής – κι ο Μοτόμπου έχασε για πρώτη και μοναδική φορά στην καριέρα του. Μάλιστα, οι δύο τους συνέχισαν σαν καλοί φίλοι την προσπάθεια βελτίωσης και τελειοποίησης του οκιναβέζικου καράτε.

Ο “Seargant” έχοντας χρησιμοποιήσει το θαντατηφόρο καράτε του στην μάχη δεν μπορούσε ποτέ του να αποδεχτεί το καράτε σαν σπορ. Έλεγε “Karate is a way of life. It builds character unlike that which is built through sport. One does not practice karate for fun or for a prize.”. Σε όλη του τη ζωή ο Yabu έζησε με αυτά τα λόγια.

Το Shorinji Ryu

Ο ναός των Shaolin στα βουνά Songsan στην Κίνα

Ο ναός των Shaolin στα βουνά Songsan στην Κίνα.

Η ονομασία “Shorinji Ryu” αποτελείται από τις ιαπωνικές λέξεις Sh(a)o (少) (Μικρό), Rin (林)(Δάσος), Ji (寺) (Ναός) και την λέξη Ryu (流) (Σχολή ή Στυλ). Δηλαδή, “Shorinji Ryu” στα ιαπωνικά είναι “Η Σχολή Του Ναού Του Μικρού Δάσους”. Στα Κινέζικα το “Shorinji” (少林寺), σημαίνει Shaolin Temple δηλαδή “Ο Ναός Των Σαολίν”. Και στα Ιαπωνικά και στα Κινέζικα η ονομασία έχει την ίδια ουσία απλά διαφορετική μετάφραση. Και στις δύο περιπτώσεις το όνομα παραπέμπει στον Ναό Των Σαολίν. (στην φωτογραφία παρατηρούμε το ναό των Shaolin στα βουνά Songsan στην Κίνα, όπου τα γράμματα πάνω από την πύλη γράφουν shorinji αλλά ανάποδα, καθώς στην Κίνα και Ιαπωνία διαβάζουν από τα δεξιά προς τα αριστερά)

Shorinji Ryu ονομάστηκε το στυλ του Σακουκάβα “Tode” Κάνγκα (1733-1815 / 1762-1843) καθώς όπως προαναφέραμε ήταν από τους πρώτους δασκάλους που ήρθε σε επαφή με τους Κινέζους και το στυλ που ανέπτυξε έχει τις ρίζες του εκεί.

Στην πορεία μεταφέρθηκε στον Σοκόν “Bushi” Ματσουμούρα (1809-1899) που του έδωσε το όνομα Shorin Ryu και από αυτόν στους Ιτόσου Άνκο (1831-1915) και Γιάμπου Κέντσου (1866-1937). Ο τελευταίος πάλι, κράτησε το όνομα του στυλ Shorinji Ryu όπως λεγόταν αρχικά.

Ο Ρίτσαρντ Κιμ (1917-2001) ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο καράτε με δάσκαλο τον Γιάμπου Κέντσου, όταν εκείνος επισκέφτηκε την Χαβάη. Σε δήλωση του σε συνέντευξη ισχυρίζεται ότι το δικό του Shorinji Ryu προέρχεται από τον δάσκαλό του, για αυτό και κάποια kata του στυλ έχουν όνομα όπως Yabu-Chinto και Yabu-Usei-Shi.

Στη συνέχεια, πάντως, ο Ρίτσαρντ Κιμ, ως ναυτικός του στρατού, ταξίδεψε πολύ στην Οκινάβα, την Ιαπωνία και την Κίνα, όπου εντρύφισε σε διαφορετικές πολεμικές τέχνες και στυλ καράτε, με τη βοήθεια ορισμένων από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στον χώρο. Οι τέχνες οι οποίες ανέπτυξε ήταν το Shorinji Ryu Karate, το Kobudo, το Tai Chi Chuan και το Aiki-Jujutsu.

Κύριοι δάσκαλοι του Κιμ στο Karate είναι οι Γιάμπου Κέντσου, Τογιάμα Κάνκεν, Κίντζο Χιρόσι και Γκόγκεν Γιαμαγκούτσι. Στο Kobudo, οι Τογιάμα Κάνκεν και Κίντζο Χιρόσι, ενώ στις εσωτερικές πολεμικές τέχνες (Tai Chi Chuan, Chi Cung, Pa Qua) οι Ουάνγκ Ξιανγκ Ζάι και Κενίτσι Σαβάι. Δάσκαλός του στο Aiki-Jujutsu και ίσως ο μεγαλύτερος δάσκαλος που είχε ο Κιμ, ο οποίος τον επηρρέασε συνολικά, τόσο ως μαχητή όσο και σε σχέση με τη φιλοσοφία και ψυχολογία των πολεμικών τεχνών, ήταν ο Γιοσίντα Κοτάρο (1886-1966).

Ο Ρίτσαρντ Κιμ δημιούργησε την δικιά του παγκόσμια ομοσπονδία πολεμικών τεχνών με όνομα Kokusai Butokukai.

Το πρώτο του dojo βρισκόταν στο γκαράζ της μητέρας των αδελφών Λι. Ο Ρίτσαρντ Λι ήταν από τους σημαντικότερους μαθητές του και, όταν μετακινήθηκε στο Παρίσι, έγινε ο εκπρόσωπος του Kokusai Butokukai στην Ευρώπη.

Το 1982 ο Ρίτσαρντ Λι (1933-) έχει αποχωρήσει από το Kokusai Butokukai με σκοπό την δημιουργία της δικιάς του προσωπικής ομοσπονδίας , της Shorinji Ryu International. Ο Shihan-Dai (δεύτερος σε ιεραρχία) του συστήματος πίσω από τον Λι, ήταν ο Ουίλιαμ Μαρς.

Ο Ουίλιαμ Μαρς (1944-) το 2008 αποχωρεί από την ομοσπονδία του Λι και ιδρύει την ομοσπονδία πολεμικών τεχνών Shorinji Budo Union.
Η Ελλάδα με εκπρόσωπο στο Shorinji Ryu τον Δημήτρη Σόρκο (1971-) αποχωρεί επίσης από την ομοσπονδία του Ρίτσαρντ Λι το 2006 και, στη συνέχεια, ακολουθεί τον Ουίλιαμ Μαρς και την Shorinji Budo Union.